zondag, september 10, 2017

Als een van de vijftig jeugdambassadeurs nam Emma Cirpka deel aan de conferentie: “Het oplossen van Europa’s onvoltooide zaken”. "Ik dacht altijd dat ik nooit genoeg deed. Maar je kunt niet alles meteen veranderen. Het gaat in stappen." Zij doet hieronder verslag.

Addressing Europe's Unfinished Business 2017Met vijftig andere jongeren uit heel Europa heb ik deze zomer een ruime week doorgebracht in het internationale conferentiecentrum van Initiatives of Change (IofC) in Caux, Zwitserland. Het programma begon met een weekend speciaal voor de jeugdambassadeurs, vol trainingen om ons voor te bereiden op de conferentie. Die ging over het oplossen van Europa’s onvoltooide zaken: het aanpakken van polarisatie en het vertrouwen opbouwen.

Het weekend startte met een sessie geleid door Rob Lancaster, trainer bij IofC, met vragen zoals: wat beïnvloedt mijn perspectief en welke rol hebben mijn persoonlijke waarden en oordelen daarin? In de sessie realiseerde ik hoe groot de rol is die stereotypes in onze gedachten spelen. En dat ik oordeel over mensen die ik niet ken, hoe graag ik ook had gewild dat dat niet zo is.

Ideale zelf

In een andere sessie lag het zwaartepunt op de vraag wat de relatie is tussen mijn innerlijke wereld en de Europese context. We moesten onze ideale zelf beschrijven en daarna een brief schrijven naar onze ideale zelf. Daarna moesten we de brief teruglezen en terugschrijven vanuit onze ideale zelf. Ik had dit nog nooit gedaan en het bleek erg confronterend.

Participants discuss about their observations and causes of polarizationIk realiseerde me hoe negatief ik over mezelf was en dat ik alleen maar keek naar wat ik nog wilde bereiken. Ik besefte niet hoeveel ik al wél bereikt heb. We zijn soms zo druk met ons leven, dat we niet stil staan bij wat we al bereikt hebben en alleen maar klagen over wat we nog willen bereiken. Ik had het afgelopen jaar het gevoel dat ik niet genoeg deed om de wereld te verbeteren en was met niks tevreden. Maar je kunt natuurlijk niet alles meteen veranderen en dit doe je ook in stappen.

De sessie was een hele goeie reflectie op mezelf en ik heb er veel van geleerd. Het mooie aan IofC is dat ze zelfreflectie heel erg benadrukken in het programma. Zo begonnen we ook elke ochtend met een uur zelfreflectie, waar we nadachten over vragen als: wat betekent vertrouwen voor jou en waar zie jij polarisatie in jouw gemeenschap?

Gelijke

Op maandag begon de conferentie, voor jong en oud. Verschillende sprekers gaven een korte speech over hun ervaringen. Het verhaal van Costas Georgiades uit Cyprus is mij goed bij gebleven. Hij sprak over je passie vinden en leren om op één ding te focussen en het je 100% te geven, in plaats van met verschillende projecten bezig te zijn. Ik wil zelf altijd heel veel doen en ik realiseerde me toen dat het beter kan zijn om één ding uit te kiezen en dat mijn volle energie te geven.

De sfeer in het conferentiecentrum in Caux is heel relaxed. Je kunt bij iedereen aan tafel zitten en een gesprek beginnen. Zo heb ik aan tafel gezeten met Jens Jonathan Wilhelmsen, een schrijver en IofC activist voor verzoening en rechtvaardigheid. We hebben een heel gesprek gehad over het integratieproces in Noorwegen en Nederland en hoe vluchtelingen worden opgevangen. Jens behandelde me als een gelijke en dat maakte het gesprek heel fijn.

Ook heb ik een man genaamd Mohammed, die uit Gaza kwam, gevraagd of hij wilde praten over de situatie daar. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in het Israël-Palestina conflict en wilde graag over zijn ervaringen in Gaza horen. We hebben een heel mooi gesprek gehad over wat hij van het conflict vond en hoe hij het graag zou willen oplossen. Het indrukwekkende vond ik dat Mohammed heel vreedzaam en vergevingsgezind was. Dit gesprek zal me dan ook altijd bij blijven, omdat ik het zo bijzonder vond dat hij alles zou willen opgeven, zijn nationaliteit en land, voor vrede en hoop voor zijn kinderen.

(tekst loopt door onder afbeelding)

Young Ambassadors at Addressing Europe's Unfinished Business 2017

Gekwetst

Tijdens de conferentie volgde ik een training geweldloze communicatie, omdat ik graag wilde leren hoe we een dialoog met iemand kunnen voeren en het vreedzaam houden. De training werd gegeven door Olena Kashkarova, een Oekraïense die zich inzet voor dialoog in Oekraïne over de oorzaken van conflicten daar.

We begonnen met een discussie over het dragen van de hijab. We werden tegenover elkaar geplaatst (voor en tegen) en moesten een voor een ons argument vertellen aan elkaar en dan moest één persoon van de andere kant het argument herhalen tot dat diegene het goed had verteld. In plaats van een pingpong discussie, moesten we echt naar elkaar luisteren en elkaars argumenten begrijpen. Daarna heeft de Kashkarova uitgelegd welke manier er is om iemand te vertellen hoe je je voelt. De training heeft mij veel opgeleverd en geleerd hoe je het beste mensen kan vertellen wanneer jij je gekwetst voelt. Ik ben nu zeker van plan om meer te lezen over geweldloze communicatie.

Vriendschappen

Addressing Europe's Unfinished Business 2017 - Community Group MeetingToevallig was Kashkarova ook de groepsleider in onze ‘gemeenschapsgroep’. Iedereen van de conferentie, ook de ouderen, werden verdeeld over gemeenschapsgroepen waar we elke ochtend en middag bij elkaar kwamen om te reflecteren. Mijn groep was heel divers met mensen uit Moldavië, Noorwegen, Oekraïne en Wit-Rusland. Elke middag vertelden een paar mensen uit onze groep over welk moment hun leven veranderd heeft. Door de verschillende achtergronden en leeftijden, waren deze verhalen ook altijd heel anders en bijzonder van elkaar. Het was een hele open sfeer en iedereen luisterde heel goed naar elkaar. Het voelde vertrouwd aan, terwijl we elkaar maar een paar dagen kenden. Dit laat dan ook goed de sfeer van Caux zien.

De conferentie was al met al een leerzame en ontzettend mooie ervaring voor mij. Ik heb altijd gedacht dat ‘verandering begint bij jezelf’ een zweverig citaat was. Maar in Caux heb ik geleerd dat het daadwerkelijk zo is. Het was niet alleen het programma zelf wat Caux zo’n geweldige ervaring heeft gemaakt voor mij, maar ook de mensen daar. Iedereen staat open voor een gesprek en ieder persoon heeft iets interessants te vertellen. Ik heb nog nooit met zoveel mensen uit verschillende landen gesproken en daardoor heb ik veel geleerd. De vriendschappen en ervaringen die ik hier heb opgedaan zal ik dan ook nooit vergeten.

Emma Cirpka

Meer weten? Lees ook het conferentieverslag van jeugdambassadeur Hanine Alnassar 'Europa veranderen? Begin bij jezelf'