Onderstaande speech is gehouden door Ad van Liempt bij de opening van de tentoonstelling ‘Linggajati, een brug naar de toekomst’, in het Atrium van het stadhuis in Den Haag op 15 februari 2010.

Woord van welkom door burgemeester Van Aartsen bij de opening van de tentoonstelling ‘Linggajati, een brug naar de toekomst’, 15 februari 2010

Op 15 augustus wordt het formele einde van de Tweede Wereldoorlog voor Nederland en de overzeese gebieden herdacht en alle slachtoffers die tijdens die oorlog in het voormalig Nederlands-Indië zijn omgekomen. Wat betekent dit herdenken voor de direct betrokkenen? Joty ter Kulve herdenkt haar leven in een kamp op West-Java. als meisje van 15. Leest u hieronder haar herinneringen.

Voor sommige Indische Nederlanders roept het huidige integratiedebat herinneringen op aan de sfeer in Nederland in de jaren net na de Tweede Wereld oorlog. De periode waarin een grote groep Indische Nederlanders in Nederland aankwam. Vaak kregen ze te maken met discriminatie en uitsluiting en een ongeïnteresseerde houding van de Nederlanders.

De toon van Geert Wilders dat 'immigranten zich moeten aanpassen, moslims hun geloof anders belijden en anders kunnen ‘ze’ maar beter opkrassen' is voor deze Indische Nederlanders een directe herinnering aan vroeger.

Op Java, aan de voet van de vulkaan de Cerimei, ligt het bergdorp Linggarjati. Hier is het Museum Perundingan Linggajati / Museum van de Linggadjati Onderhandelingen gevestigd. Nederland en Indonesië dragen beide bij aan de instandhouding en het onderhoud van het museum, dat gezamenlijk cultuurbezit is. In dit huis van de onderhandelingen kwamen in november 1946 samen: een Nederlandse commissie-generaal onder leiding van oud-premier Schermerhorn met lt. gouverneur-generaal Van Mook en een Indonesische delegatie o.l.v. premier Sjahrir met president Soekarno en Mohammad Hatta.

JE REGRETTE……JE REGRETTE RIEN (EDITH PIAF)

N.R.C. 9 december 2008: “Ambassadeur Van Dam bood vandaag ‘diepe verontschuldigingen aan’ voor het bloedbad dat Nederland in 1947 aanrichtte.” Het bloedbad te Rawagede.

Lang bleef het koloniale verleden van Nederlands-Indië en de vrijheidsstrijd en de ‘politionele acties’ kwesties waar alleen historici en kleine groepjes mensen zich mee bezighielden. Wat is er in hemelsnaam gebeurd dat nu opeens van alle kanten de zwarte bladzijden in de verhouding Nederland – Indonesië aan de orde worden gesteld?