woensdag, oktober 24, 2018

Initiatives of Change is een netwerk van pioniers voor verandering. In een serie korte interviews vragen we mensen wat hen inspireert om zich in te zetten voor een betere wereld en wat hen dagelijks moed geeft om door te gaan. In deze derde aflevering Alex (37). ‘Ik wil kijken naar wat ik in mijn positie minimaal kan doen. Wat zijn mijn unieke vaardigheden en talenten en hoe kan ik die inzetten voor een ander?’

Alex‘Ik wil graag mensen uit verschillende werelden bij elkaar brengen. Vrijwilligerswerk is daar een goede manier voor. Ook al zijn het vaak kleine acties, bijvoorbeeld iemands tuintje opknappen, boodschappen doen, samen naar een museum, het betekent toch iets voor anderen en jezelf. De ontmoeting staat centraal. Tijdens zo’n ontmoeting gebeuren meerdere dingen tegelijk: je geeft aandacht, doet iets praktisch en stapt uit je eigen context. Er zijn veel mensen die het minder hebben getroffen.

Met het netwerk Haagse Helpers wil ik jongvolwassenen in Den Haag stimuleren om vrijwilligerswerk te doen. We organiseren ook ontbijtsessies en inspiratiebijeenkomsten om jongeren uit te nodigen voor input, ideeën en kennismaking. Ik wil ze meegeven dat je er zelf ook veel voor terug krijgt, zoals dankbaarheid en het leren communiceren met mensen die anders zijn dan jij. Hopelijk nemen zij dat mee in de rest van hun leven en misschien weer in de opvoeding van hun kinderen. Ik geloof dat de samenleving completer wordt als we de ander niet als vreemde zien, maar als iedereen er mag zijn.

Kloosterapp

Mijn grootste inspiratiebron is het geloof. Wat deed Jezus, hoe hielp hij mensen in een uitzichtloze positie? Ik probeer dat praktisch te vertalen naar mijn eigen leven. Wat kan ik, anno 2018, doen? Het helpt me onderdeel te zijn van een internationale kerkgemeenschap. Het samen delen, koffie drinken. De een zoekt het in een sportvereniging, voor mij is het de kerk. We zijn geroepen om met elkaar te leven. Ik haal ook inspiratie uit de acties van anderen en probeer van hen te leren.

Obama begon iedere ochtend met het vragen om wijsheid en kracht en eindigde zijn dag met het vragen om vergeving. Dat vind ik een mooi voorbeeld dat ik probeer na te volgen. Ik bid ´s ochtends voor moed en inspiratie en dat ik open kan staan voor een ieder die ik tegenkom. ´s Avonds in bed luister ik vaak naar een app van een klooster, met reflecties, versen en muziek. Vaak wordt er een vraag gesteld: hoe werkt dat in jouw leven, heb je hier of daar al over nagedacht. Dat laat ik op me inwerken.

Kindse blik

Om het vol te houden is het belangrijk om realistische verwachtingen te hebben. Dat betekent niet dat je met je benen in het zand moet blijven, je kunt altijd bijdragen. Maar een samenleving is nooit af, iemand zal altijd buiten de boot vallen. Ik heb niet de illusie dat over twee jaar heel Den Haag geholpen is. Het besef dat ik niet alles kan oplossen, helpt me om niet verbitterd te raken of leeg te lopen. En om mijn eigen grenzen te bewaken en op mijn gezondheid te letten. Ook probeer ik niet te wachten tot alles op papier perfect is. Het is goed om in beweging te zijn, gewoon beginnen en dan leer je vanzelf wat wel en niet werkt.

Ik heb altijd hoop. Als ik soms de uitzichtloze situaties zie waar mensen in verkeren, denk ik wel: wat is het zwaar voor sommigen mensen. En ik ga weer naar mijn eigen huis. Maar daar wil ik niet op focussen. Ik wil kijken naar wat ik in mijn positie minimaal kan doen. Wat zijn mijn unieke vaardigheden en talenten en hoe kan ik die inzetten voor een ander?

Bij het opzetten van het project heb ik geleerd om onzekerheden en irritaties uit te spreken en transparant te zijn. En, heel belangrijk, om lol te hebben met elkaar. Ik probeer patronen en dagelijkse sleur te doorbreken door op een leuke plek te vergaderen of een extra blokje te lopen. Ik wil met een kindse en speelse blik alles blijven onderzoeken.´

 

Tekst: Irene de Pous; Foto header: Wikimedia commons;


Lees ook de vorige afleveringen:

Lotty


Lotty (64). 'Om gemotiveerd te blijven is het voor mij belangrijk om goudeerlijk tegen mezelf te zijn en alles te mogen denken en voelen. Ik duw niets weg.' '


 

Anissa (26). 'Ik heb altijd een stem in mijn hoofd die zegt dat ik het moet proberen. Maar ik ga niet de hele wereld verbeteren, want wie ben ik nou?'