dinsdag, juli 17, 2018

Van 4 tot en met 9 juli 2018 vond de conferentie Just Governance for Human Security plaats in het conferentiecentrum van Initiatives of Change (IofC) in het Zwitserse Caux. Er waren zeker 200 deelnemers uit meer dan 50 landen van over de hele wereld. Elly Stigter nam ook deel aan deze conferentie en vertelt hieronder over haar ervaringen.
 

Sinds 1 mei werk ik bij IofC in Nederland en hoor ik regelmatig over de conferenties van het Caux Forum in het Zwitserse centrum van IofC in Caux. De verhalen gaan niet alleen over het mooie indrukwekkende gebouw, maar vooral ook over de bijzondere bijeenkomsten en ontmoetingen. Maar ja, wat bedoelen ze daar nu toch mee? Tijd om het zelf te ervaren!
 

Initiatieven voor vrede en rechtvaardigheid

Hare Excellentie Aja Fatoumatta C.M. Jallow- Tambajong, voormalig vicepresident van GambiaOp 4 juli is het zover. Na een bijzondere treinreis kom ik aan in het Caux Palace en begint ’s middags de conferentie. Na de officiële openingsspeech is de eerste gastspreker Hare Excellentie Aja Fatoumatta C.M. Jallow- Tambajong, voormalig vicepresident van Gambia. Haar verhaal maakt meteen duidelijk wat mijn IofC collega’s in Nederland bedoelen. Zij vertelt dat ze meer dan 22 jaar in een dictatuur heeft geleefd. Ze is diverse initiatieven gestart om de situatie in haar land te verbeteren. Zo heeft zij het initiatief genomen om haar collega’s, allemaal mannelijke ministers, bewust te maken van de corrupte handelingen van hun dictator en dat alleen zij hier met elkaar iets aan konden doen. Dit is ook gelukt, waardoor de dictator nu niet meer aan de macht is. Ook voor vrouwen in Gambia heeft zij veel betekend. Door gesprekken te voeren met moeders die zowel jongens als meisjes opvoeden, heeft ze gelijkere kansen voor beide sekse kunnen beïnvloeden. Op mijn vraag hoe zij dit al die jaren volhoudt en wat ze doet als ze het niet meer ziet zitten, pakt ze mijn handen vast en zegt ze: ‘door te bidden, dat heeft mij altijd geholpen’. Wat een indrukwekkende dame, die nu in Gambia een stichting wil starten voor vrede, een eerlijk politieksysteem én veilig voedsel.
 

Community group

Op de eerste dag teken je ook in voor een speciale groep, die na de plenaire sessies bij elkaar komt om verder te praten over de onderwerpen die langskomen. Dit heet een zogenaamde ‘community group’. Deze groep krijgt ook een huishoudelijke taak toegewezen. Zo help ik de eerste avond mee met het opscheppen van de warme maaltijd. Een uitstekende formule om elkaar te helpen, waarbij iedereen meedoet.

Shalisa HayesIn de groep zitten zo’n 20 deelnemers van de conferentie. Een aantal deelnemers zijn er voor de eerste keer, maar de meeste zijn vaker bij een conferentie in Caux geweest. Ze hebben het gevoel dat ze hier met gelijkgestemden zijn en worden extra gemotiveerd om door te gaan met hun initiatieven voor veranderingen. Er worden contactgegevens onderling uitgewisseld en tijdens de maaltijden gaan de gesprekken door. Bijvoorbeeld over hoe je het beste een buurtcentrum op kan richten naar aanleiding van het indrukwekkende verhaal van Shalisa Hayes (op de foto links). Deze Amerikaanse moeder verloor haar 16 jarige zoon Billy Ray toen hij per ongeluk slachtoffer werd van een schietincident. In de buurt waar zij woont is er geen veilige plek voor de buurtkinderen, dus hangen zij op straat. Na 7 jaar is het de moeder gelukt om samen met de jongeren, een architect, bouwbedrijven en vele vrijwilligers  een centrum te bouwen. Dit najaar wordt het geopend.
 

Het kastensysteem in Nepal

Vijf dagen zijn er allerlei gastsprekers die hun verhaal vertellen en altijd op een heel persoonlijke manier. Soms gebeurt dit ook in de vorm van een panel waarbij een bepaald onderwerp centraal staat. Eén van de gastsprekers is een jongeman uit Nepal genaamd Raju Sharma (tweede van links op de foto rechts). Net als in India wordt in Nepal de sociale hiërarchie vormgegeven door een kastenstelsel. Raju is in de hoogste kaste geboren. Als hij 8 jaar is besluiten zijn ouders om als gezin naar India te gaan, omdat daar meer geld verdiend kan worden. Helaas blijkt dat zijn familie in India tot de laagste kaste behoort, omdat zij uit het buitenland komen. Dit betekent dat zij geen enkele rechten hebben en hij alleen contact mag hebben met kinderen uit dezelfde kaste. Hij vertelt dat hij op een dag water gaat halen bij de waterput. Hij heeft net zijn twee emmers gevuld en is onderweg terug naar huis als hij door leeftijdsgenoten aangevallen wordt. Ze slaan hem en daardoor laat hij de emmers vallen. Helaas mag hij niets doen omdat de jongens uit een hogere kaste komen. Gewond en zonder water keert hij terug naar huis.

Ondanks dat het kastensysteem officieel is afgeschaft in India en Nepal, bestaat het in de praktijk nog steeds. Het is erg moeilijk om hier iets tegen te doen. Het heeft bijvoorbeeld geen effect als je naar de politie gaat, omdat bij de politie alleen maar mensen uit de hoogste kaste werken. Op alle belangrijke functies werken mensen uit de hoogste kaste. Zij zijn natuurlijk erg blij dat zij in de hoogste kaste geboren zijn en daardoor de meeste kansen in het leven krijgen. Hoe verander je dit? Raju woont inmiddels alweer jaren in Nepal waar hij druk bezig is om het onderwerp van kaste bespreekbaar te maken en medestanders te vinden die zich willen inzetten om dit in de praktijk te stoppen. Ik hoop dat het hem gaat lukken.
 

Bruggen van vertrouwen bouwen

Op de laatste dag ontmoet ik Raviv: een 24-jarige jongen uit Israël die in Caux een leeftijdsgenoot uit Palestina heeft ontmoet. Door de ontmoeting ontdekken ze dat de ander eigenlijk heel aardig is en dat ze hetzelfde denken over het stoppen van de jarenlange oorlog tussen beide landen. Ze spreken ter plekke af om, met gevaar voor eigen leven, elkaar vaker te zien en elkaars vrienden en kennissen te betrekken bij hun missie om vrede te stichten.
 

Bewustwording

Door alle verschillende ontmoetingen, gesprekken, de indrukwekkende en bijzondere verhalen realiseer ik me hoe goed ik het in Nederland heb. Wij hebben geen dictatuur of corruptie en als er al corruptie is, wordt dit meteen aangepakt ongeacht je functie of positie. En hoeveel voordelen het heeft om in een democratie op te groeien, waarbij ik wel alle kansen op scholing heb gehad en in een stabiele omgeving ben opgegroeid.
 

Het DNA van een changemaker

Wat mij ook opvalt bij alle personen die initiatieven ontplooien om iets te veranderen, zogenaamde changemakers, is dat zij niet bang zijn en er gewoon voor gaan. Een beetje rebels ook. Niet altijd alles van tevoren bedenken, maar gewoon beginnen en iets doen. In hele gevaarlijke situaties of op kritieke momenten doen ze een stapje terug en vragen ze waar kan om meer tijd: tijd om na te denken en er de volgende dag op terug te komen. Tijd om even een moment van stilte te vragen waarin iedereen de kans heeft voor zelfreflectie en daarna gezamenlijk tot de juiste oplossing of beslissing komen. En vaak is de situatie in deze tijd uit zichzelf al positief veranderd.
 

Onvergetelijke ervaring

Tot slot heeft mijn ervaring in Caux me laten zien dat het leven gevierd mag worden: genieten van de mooie momenten met bijzondere mensen. Dit is in Caux zeker gelukt. Het gebouw, de prachtige omgeving en heerlijke maaltijden hebben daaraan bijgedragen. Maar ook het fantastisch mooie concert met pianiste, violist en cello speler die elkaar pas die avond voor het eerst ontmoeten en zo mooi spelen zonder één verkeerde noot! Of de indrukwekkende expositie van Arica Hilton die plastic afval verwerkt in haar schilderijen en beelden. Maar vooral alle mensen en hun verhalen maken mijn deelname aan de Just Governance conferentie tot een onvergetelijke ervaring!
 

Elly Stigter

Foto'sElly Stigter, © CAUX - Initiatives of Change Switzerland


Bekijk hieronder de film terug die gemaakt is van de conferentie Just Governance for Human Security 2018.