maandag, november 19, 2007

Wat er al niet komt kijken bij de renovatie van de riolering van de flat waar AN redactielid Lotty Wolvekamp woont.

De afgelopen maand ben ik nauw betrokken geweest bij de renovatie van de vier verticale standpijpen (riolering) in ons flatgebouw van 12 woonverdiepingen, 48 flats, bewoners uit binnen- en buitenland in de leeftijd van 1 tot 96 jaar, al of niet in goede gezondheid, en drie firma’s plus schoonmakers voor de klus. Het was een gigantisch karwei dat diep ingreep in de leefsfeer van de mensen. We zaten bepaalde periodes zonder water en, nog erger, 24 uur zonder afvoer. De geluidsoverlast bij tijden zal ik maar niet noemen! Ook moest er met stormkracht 9 op het dak gewerkt worden. De hoofdaannemer werd ziek. Degene die vanuit het bestuur toezicht zou houden kreeg juist in deze periode te maken met een bedrijfsovername waardoor ik meer bij de uitvoer betrokken raakte. Het was een bijzondere ervaring want ik kon zoveel waardering en aansporing kwijt. Je zag de vervanger van de hoofdaannemer opbloeien in zijn werk. Zo’n grote klus had hij nog nooit geklaard. Iedere ochtend hadden we een werkbespreking en zorgden we voor koffie. We liepen een paar keer per dag alle verdiepingen en bewoners langs voor afplakken, het geven van informatie en uitleg, het controleren en waar nodig repareren. Ondertussen nam mijn moeder van 87 met wie ik samen woon alle telefoontjes aan. Met een geintje, een vermaning en ondersteuning kregen we alle bewoners mee. Er hoefde er maar een tegen te werken en het hele project ging fout. Dat dit niet is gebeurd kwam door de goede samenwerking en communicatie. En zo kregen we als bewoners het compliment dat we zo goed meewerkten en dat iedereen zo goed met de overlast omging. De loodgieter en zijn zoon moesten vaak opdraven voor spoedreparaties, die het gevolg waren van slecht onderhoud dat nu aan het licht kwam. Voor het weekend belde ik hem op om hem te bedanken voor die extra inzet die natuurlijk ook zijn eigen planning steeds in de war schopte, en om hem een rustig weekend toe te wensen. Maandagochtend was hij er weer en het eerste wat hij zei: ‘Wat leuk dat u gebeld heeft, fijn die waardering.’ En de vervanger van de hoofdaannemer vertelde me: ‘Die waardering vind ik heel bijzonder, waar krijg je die tegenwoordig nog? Mensen willen Lotty Wolvekamp Uit Ander Nieuws november/december 2008