donderdag, maart 28, 2019

Hanine Al-NassarHet was geen klein probleem, dat rechtenstudent Hanine Al-Nassar bezig hield in 2017. Waarom hebben maar 18% van de jongeren gestemd tijdens de vorige Europese verkiezingen? En hoe kan je dat veranderen? Of beter gezegd: hoe kan ik dat veranderen? Ze had zojuist deelgenomen aan een jongerenprogramma in Caux, het centrum van IofC in Zwitserland, waar ze ook een conferentie over Europa bijwoonde. ‘Ik ben daarna met iedereen over deze vragen gaan praten.’

Inmiddels heeft Al-Nassar (22) een stichting opgericht, Voortegen, organiseert ze debatten voor jongeren met alle politieke jongerenpartijen en ontwikkelt samen met ProDemos een jongerenstemwijzer die ze straks op onderwijsinstellingen zal presenteren. Dit alles om komende mei jongeren naar de stembus te krijgen. 'Het maakt met niet uit op wie jongeren stemmen, als ze maar stemmen en weten waarom ze op die partij stemmen.'

Want juist gebrek aan kennis blijkt een van de oorzaken te zijn van de lage opkomst van jongeren, zo zei directeur Eddy Habben Jansen van ProDemos eerder in Metro. ProDemos deed onderzoek naar de vraag hoe jongeren gemotiveerd kunnen worden om te gaan stemmen. ‘Als je mensen vraagt waarom ze niet naar de stembus gaan, is dat vaak omdat ze niet goed weten wat de verschillen zijn tussen de partijen.” Daarnaast is het Europees Parlement een lastig onderwerp: ‘De verkiezingen in Europa staan voor veel mensen ver weg.’
 

Eerste versnelling

Van jongsaf voelt Al-Nassar zich betrokken bij de wereld. Als scholier werd ze vrijwilliger bij Greenpeace, als jeugdambassadeur voor One ontfermde ze zich over armoede in andere landen. ‘Ik ben een persoon die gelijk wil handelen. Ik probeer zo snel mogelijk iets gedaan te krijgen.’ Met een essay over de problemen waar Europa nu voor staat, werd ze toegelaten tot het Young Ambassadors Programma in Caux. Dit programma brengt 30 Europese jongeren bij elkaar, om een training te volgen en hun Europese netwerk te vergroten.

‘Ik wilde in contact komen met jongeren uit andere landen en ontdekken hoe zij tegen Europa aankijken.’ Eenmaal in Zwitserland pakt haar ervaring anders uit dan ze had verwacht. Ja, ze leert veel andere jongeren kennen. Maar ook ruimte voor reflectie is een van kenmerken van het programma. Deze dagelijkse momenten van stilte vindt ze lastig. ‘Ik dacht, wat doen we hier? Ik ben het niet gewend om stil te staan en moest van de derde naar de eerste versnelling.’

Tegen het eind van haar verblijf heeft ze een gesprek met een oudere mevrouw. ‘Ze zei zoiets als: het leven gaat heel snel, maar soms moet je even stil staan om weer vooruit te kunnen. Ik vond het een paradox, maar begin het te begrijpen.’
 

Informatie-bubbel

Eigenlijk is dat precies wat er gebeurt als ze daarna thuiskomt. Ze neemt de tijd om na te denken waar ze zich – van alle onderwerpen die ze belangrijk vindt - voor in wil zetten. ‘In gesprekken met een studiegenoot, Youri Pluis, is toen het idee ontstaan om iets voor de Europese verkiezingen te doen.’

Haar studiegenoot opperde om eerst te kijken wat er al voor organisaties zijn en daarmee te gaan samenwerken. Zo komen ze op het idee om alle politieke jongerenorganisaties te betrekken. ‘Dat sloot ook aan bij de ideeën over bruggen bouwen en mensen bij elkaar brengen.’ Het bij elkaar brengen van alle jongerenorganisaties, die gewoonlijk alleen met hun eigen achterban activiteiten houden, is een heel karwei. Maar Al-Nassar vindt het belangrijk dat alle stemmen vertegenwoordigd zijn.

‘De meeste platforms zijn een ja-kamp of een nee-kamp en tegenstemmen worden niet getolereerd. We willen juist doorbreken dat iedereen in zijn eigen informatie-bubbel leeft.’ Tijdens het laatste debat experimenteerden ze met een interactieve vorm, waarbij mensen voor en na een discussie over een stelling laten weten met welke partij ze het eens zijn. ´We zagen dat de mening veranderde door de discussie. Mensen kiezen dan ineens op basis van informatie en standpunten, in plaats van op basis van vooroordelen.´
 

Zelfvertrouwen

Al-Nassar noemt haar werk met Voortegen ook een verrijking voor haar zelf. ‘Ik spreek met mensen van alle politieke kleuren. Dat heeft me opener gemaakt en ik begrijp de verschillende geluiden in de samenleving beter.’ Daarnaast geeft elke nieuwe stap haar vertrouwen. ‘Ik denk elke keer: als ik dit kon, dan kan ik misschien ook het volgende. Zo heeft ook de tijd in Caux me vertrouwen in mezelf gegeven.’

Net als de samenwerking met ProDemos. Ze benaderde hen met de vraag of het klopte dat er geen stemwijzer voor jongeren is. Vervolgens werd ze uitgenodigd voor een gesprek en van het een kwam het ander. ‘Toen ik hun benaderde over de stemwijzer, waren we op papier nog niets. De stichting hadden we nog niet opgericht. Ik had nooit gedacht dat we zo ver zouden komen en een stemwijzer zouden ontwikkelen met het allergrootste voorlichtingscentrum van Nederland.’

Met de stemwijzer van ProDemos hoopt ze vooral jongeren te bereiken die zich normaal niet met Europa en politiek bezig houden. ‘Een groot deel van onze wetten komt uit Europa, en Europa zijn wij. Bij verandering moet je iedereen betrekken.’
 

Kracht

Heeft ze nog tips voor andere jongeren die willen bijdragen aan verandering? ‘Het klinkt cliché, maar follow your dreams. Als je echt iets in je hoofd hebt, moet je er met iedereen over gaan praten en hulp vragen. En vergelijk je niet teveel met anderen. Dat is heel erg iets van onze generatie met sociale media. Focus op wat je zelf doet en ga gewoon door. Daar heb je de kracht voor.’ Later voegt ze nog toe: ‘Geduld hebben is ook enorm belangrijk.’

Meer informatie over het Platform Voortegen is te vinden via www.voortegen.com. De stemwijzer is te vinden op https://youngvoice.nl/.

 

Irene de Pous