zaterdag, mei 2, 2020

rododendron foto: Lieven JoziasseBeste Aad!

Graag reageer ik op je verschillende bijdragen aan de virusverhalen. (*) Dat doe ik vanachter mijn PC die staat op jóuw bureau en wel op de zolderkamer van mijn zoon. Dat zit zo. Door een renovatie van het kantoor aan de Haagse Amaliastraat belandde je bureau - waaraan jij jarenlang de juridische en financiële zaken voor Initiatives of Change regelde – op onze zolder.

Vanwege een tentamen zit mijn zoon nu beneden in de woonkamer, met op de deur naar de gang enveloppen geplakt met de tekst: ‘STILTE, TENTAMEN!’. Of ik geen zware filmpjes wil downloaden, want als wifi uitvalt door overbelasting, mag hij zijn tentamen sowieso niet meer afmaken.

Algoritmen houden hem in de gaten mocht hij ergens ‘spieken’. Zijn tentamen valt midden in een blok Virologie dat hij volgt aan de Erasmus Universiteit (EUR). ‘Zijn’ lege EUR-studiezaal vormt nu het decor van het NOS-Journaal met de dagelijkse Covid-19 update. Hij wil dáár gewoon weer zitten in plaats van weken lang opgehokt en opgescheept met ons.

Allemaal ‘klein leed’ vergeleken met wat er om ons heen gebeurt, dichtbij en veraf. Jij schrijft hoe je deze tijd terugdenkt aan Nigeria in 1954, toen jij op 25-jarige leeftijd zelf besmet raakte met het poliovirus. Hoe je dankbaar en gezond 91 jaar bent geworden en hoe je je kinderen en 4 kleinkinderen, 66 jaar later niet in de armen kunt sluiten door een ander virus.

Met bewondering zie ik jou jezelf weer naar een bijeenkomst aan Amaliastraat slepen, om daar je scherpe maatschappijanalyses te delen. Ik hoor hoe je nog steeds actief partijleden met raad en daad bij staat. Zelf heb ik meerdere artikelen van je gelezen. Bijzonder daarom, om jóu jezelf te horen afvragen: ‘Wat kan ik doen?’, en jezelf daar in een ander virusverhaal een antwoord op te horen geven: door te gaan staan in de schoenen van de ander; de gepoetste schoenen van politici en de kapotgelopen schoenen van vluchtelingen.

Lodewijk Asscher, jouw partijgenoot, sprak vandaag in de krant over een Marshallplan om de gecombineerde gezondheids-, economische en klimaatcrisis te lijf te gaan. Terug naar de oude verhoudingen is voor hem geen optie, nu de Staat een groot deel van alle lonen betaalt en de zwakste groepen nu heel duidelijk onze solidariteit nodig zullen hebben. Ik ben benieuwd wat jij daar van vindt. Is deze veelkoppige crisis het failliet van het globale kapitalisme? En wat betekent dat volgens jou voor het provinciale en lokale Utrechtse politieke beleid?

Zelf ben ik aan het tobben over iets anders: de rol van het internet bij dit alles. Zal ook ik een digitale creativiteit aan de dag moeten leggen in het postcorona tijdperk? Zullen de nieuwe bruggen van vertrouwen tussen mensen vooral via Zoom, Skype en Slack geslagen worden? Ik probeer hard te oefenen, maar mensen van vlees en bloed ontmoeten, heeft toch echt mijn voorkeur. Word ik oud, Aad?

Het tentamen virologie van de arts-in-spé beneden is klaar. De algoritmen hebben hem niet kunnen betrappen op academisch valsspelen, denkt zoonlief. Hij wil weer achter zijn bureau, jouw oude bureau. Dus moet ik naar beneden en ga nog maar wat wieden in ons tuintje, rond onze prachtige rododendron. Je kan maar ergens beginnen.

Willem Jansen

(* ) 25 maart Wat doet het coronavirus ons? en 29 april Een nieuw tijdperk ligt voor ons.