donderdag, april 23, 2020

RododendronMijn geestelijke bron in crisistijd

Wat is mijn geestelijke bron in crisistijd? Eigenlijk wat het altijd geweest is. Wat ik als kind geleerd heb. Namelijk dat bidden communicatie is in twee richtingen. Het is praten met en luisteren naar God.

Mijn ervaring is dat zowel inspiratie als instructies kunnen komen van de geest van God, uit je ziel, of van je hogere zelf, van Allah, Boeddha of wie of wat voor jou de hogere wijsheid is. Toetssteen is dat mijn gedachten, besluiten en acties voortkomen uit liefde en niet uit angst. Tijdens mijn ochtend stille tijd denk ik aan veel mensen die ik liefde en licht wil sturen, ook aan onze politici. Om niet boos en vol kritiek naar de wereldleiders te kijken vermijd ik ’s morgens het nieuws. En dan kan ik Liefde en Licht sturen naar Trump, Poetin, Xi, Modi, Netanyahu en Erdogan.

Een boek of een artikel kan me ook helpen die houding van liefde te vinden. Vorig jaar heb ik A Course in Miracles bestudeerd. Gedurende honderd dagen deed ik iedere dag een van de oefeningen. Toen was het genoeg. Ik ontdekte dat wat ik echt wil niet uit deze wereld komt. Vrede in mijn hart, de vrede van God die alle verstand te boven gaat, zoals het in de bijbel staat (Filippenzen 4:7). Totdat ik tot die conclusie kwam, dacht ik dat ik alleen gelukkig kon zijn als ik een nieuwe partner vond – mijn vrouw is vele jaren geleden gestorven. Het was een opluchting te ontdekken dat dit niet zo was. Ik stopte ermee iedere vrouw die ik ontmoette als een mogelijke partner te zien. Daardoor kreeg ik een betere verhouding met de vrouwen die mijn pad kruisten.

Ik ben nu 88 en gelukkig niet bang voor de dood. Wij hebben de oorlog doorgemaakt. Onze stad is drie keer gebombardeerd. Mijn ouders waren in gevangenkampen. Zij waren niet bang. Dat hebben ze kennelijk doorgegeven. Als kind droomde ik dat ik door een gat in een wolk vloog. Aan de andere kant was de hemel. Toen dacht ik: oké, dat is het dus. Ik geloof dat mijn ziel door leeft als mijn lichaam gestorven is.

Het stervensproces kan je wel angst inboezemen. Van een bevriende journalist vernam ik wat een arts palliatieve zorg zei over oudere patiënten die corona krijgen: ‘Na dagen van milde klachten is er opeens achteruitgang met benauwdheid, vermoeidheid, pijn, hoesten en verwardheid. Met daarna een overlijden binnen twee dagen. Voor de pijn en benauwdheid is er morfine, en palliatieve sedatie.’ Dat klinkt geruststellend.

Voor de mensen die achterblijven is het een andere kwestie. Die zullen ons missen. Mijn dochter stuurde de dringende boodschap mijn isolatie serieus te nemen.

Een paar praktische punten om rust te hebben mocht je ziek worden. Heb je een up-to-date testament? Heb je een levenseinde document? Hoe wil je dat er afscheid van je genomen wordt? Hoe zit het met je paperassen? Die op te ruimen is voor mij een hele klus.

Ik wil tegen mijn leeftijdgenoten zeggen: pas goed op jezelf en blijf extra voorzichtig – ten bate van je kinderen, kleinkinderen en anderen die je graag nog een tijdje op aarde willen hebben.

Ton Philips