vrijdag, maart 27, 2020

meidoorn, nu nog alleen groen

Al wat er toe doet blijft

Op crisismomenten zoals deze rond het Covid-19 virus, komen behalve slechte hamster-eigenschappen, ook de meest creatieve krachten in ons naar boven. We zijn zichtbaar op zoek naar inspiratie.

Een vriend stuurde me een mail over een spontaan op touw gezette gedichten-ketting-brief-actie. Een dag later mailde een vriendin me een gedicht van mijn geliefde Rainer Maria Rilke, die zij op haar beurt weer van een buurvrouw kreeg doorgespeeld. Zou ik me er aan wagen zèlf een gedicht te schrijven? Etty Hillesum schreef haar dagboek in de onderduik. Rilke was haar grote inspiratiebron.

Pas was ik bij een Haagse huiskamerbijeenkomst met een Joodse rabbijn en een Palestijnse activiste. Deze vrouwen lazen uitspraken van Etty Hillesum om ons woorden te helpen geven aan innerlijke harmonie.

Inspireren en geïnspireerd worden. Etty’s dagboek en het verzameld werk van Rilke liggen op mijn nachtkastje. Mijn leraar Duits, Vossebeld, zette mij ooit aan om mij Rilke eigen te maken. Daar ben ik hem nog dankbaar voor.

Deze strofe van gedicht van Rilke, van de buurvrouw van een vriendin, kende ik nog niet.

Tage

Tage, wenn sie scheinbar uns entgleiten,

gleiten leise doch in uns hinein,

aber wir verwandeln alle Zeiten;

denn wir sehnen uns zu sein...

Krakkemikkig vertaald, luidt het zo: Dagen waarop ze van ons lijken weg te glippen,/glijden stilletjes in ons,/maar we transformeren alle tijden;/omdat we ernaar verlangen om te zijn…

Nou, vooruit, ik waag het er maar op: mijn eerste, nog-niet-rijmende gedicht.

Deze dagen

Deze dagen, strakblauwe, streep-loze hemels,

Fris gereinigde voorjaarsluchten,

Schrijvend achter mijn PC,

Mijn handen om een melkkoffie,

Alleen met gedachten en geruchten.

 

Midden onder ons,

Een oneindig kleine weeffout in het DNA.

Niemand hoort het, niemand ziet, niemand merkt het op.

We Zoom-en, appen, bellen verlangend:

Hier ben ik.

 

Kwetsbaar in ons maakbaarheidsgeloof.

Maar juist nu zo scheppend creatief.

Want al wat er toe doet, blijft.

Deze dagen,

Alle dagen. 

 

Willem Jansen