maandag, mei 18, 2020

veld met fluitenkruidOntmoeten op afstand

 

Gisteren een vriend ontmoet na enige tijd.

We gaven elkaar een elleboogje:

het was alsof er een vonk oversprong.

 

Elkaar niet aanraken lijkt spanning teweeg te brengen.

Hoe kun je daar mee omgaan?

 

Ik merk, dat ik vaker aan mensen zit te denken.

Als ik dat doe vanuit een zeker verlangen naar fijn contact,

merk ik, dat ik spanning opbouw.

 

Soms probeer ik in stille warmte aan een vriend of familie te denken,

dankbaar te zijn voor het contact of een mooie herinnering op te halen,

zonder vast te willen pakken.

En vooral: ik wens ze van harte het beste toe.

Dan gaat een warme stroom van mij naar hen, wie weet kunnen ze dat voelen …

Maar ook dat laat ik los.

Ik merk, dat ik ontspan.

Misschien kunnen we zo wel een netwerk van warmte maken..

Iedereen kan meedoen!

Vandaag al ….

 

Vincent de Vries