Photo by Thuan Tu - Spring in Dwingeloo NetherlandsVIRUSVERHALEN

We leven in een uitzonderlijke tijd. Zo uitzonderlijk dat niemand die na de Tweede Wereldoorlog is geboren, zoiets ooit heeft meegemaakt. We hebben te maken met een minuscuul virusje, dat niettemin de hele wereld in zijn greep heeft. Dat zo nieuw en onbekend is dat het gissen is waar het allemaal op uit zal draaien.

Natuurlijk zijn we zo wijs en verantwoordelijk dat we de instructies van hogerhand nauwgezet opvolgen. Maar wat doet dat met ons? Dat de normale menselijke contacten niet meer vanzelfsprekend zijn. Dat ieder medemens een gevaar kan opleveren. 

Voor velen betekent de isolatie een vergroting van hun eenzaamheid. Voor andere huishoudens een vergroting van de drukte. Ik denk aan gezinnen, waar in een huis twee volwassenen hun tijd proberen te verdelen tussen werk en gezin. Voor helemaal niemand is de situatie normaal.

Om ons toch met elkaar verbonden te weten, willen we op deze plek verhalen verzamelen. Laten we ze Virusverhalen noemen. We nodigen u/jou uit om met anderen te delen wat deze situatie met u/jou doet. Deel bijvoorbeeld een ervaring, een inzicht, een ontdekking, een tip. Waar putten we vreugde uit, hoop? Zijn er lessen te trekken uit het helemaal op onszelf teruggeworpen te zijn? Hoe gaan we om met angst en onzekerheid?

Het is heel mooi hoeveel creativiteit naar boven komt. Orkesten die hun concerten via internet aanbieden, Italianen die vanaf hun balkons samen zingen en muziek maken, een actie om te applaudisseren voor alle werkers in de gezondheidszorg, kerken die hun diensten en meditaties uitzenden. Dat alles helpt mee om ons met elkaar verbonden te voelen. Maar we staan nog maar aan het begin van de ‘sociale onthouding’. Hoe gaan we het volhouden? Laten we elkaar helpen door onze verhalen met elkaar te delen.

Hennie de Pous-de Jonge, 18 maart 2020

Stuur uw/jouw verhaal (maximaal 500 woorden) op naar info@iofc.nl. Graag uw volledige naam en woonplaats vermelden. Reageren op een virusverhaal kan ook. Doe dat in maximaal 150 woorden. Heeft u/heb jij meer woorden nodig, schrijf dan een nieuw virusverhaal. De verhalen zijn momentopnames, net zoals de erbij geplaatste foto's, die laten zien dat de natuur zich niets van het virus aantrekt.  

De web redactie behoudt zich het recht voor inzendingen te redigeren, in te korten en over plaatsing te oordelen.

madeliefjes *Marathon 

 Woensdag 1 april, 2020

 'Nu is dit de derde week en denk ik: dit is zelfs geen marathon. Dit is een nieuwe weg en niemand weet waar we heen gaan' - Irene de Pous
 

fris groen* Inspireren en geinspireerd worden

Vrijdag 27 maart, 2020

'Op crisismomenten zoals deze komen behalve slechte hamstereigenschappen ook de meest creatieve krachten in ons naar boven.'- Willem Jansen


Camelia* De natuur komt op adem

Donderdag 26 maart, 2020

'Inmiddels zijn we in de tweede week van zoveel mogelijk thuisblijven.' - Elly Stigter

 

knotwilgen* Wat doet het coronavirus ons? 

Woensdag 25 maart, 2020


'Het coronavirus doet mij terugdenken aan Nigeria, 1954.' - Aad Burger
 

Bron van wijsheid en vertrouwen

Dinsdag 24 maart, 2020


'Laatst vroeg een vriend hoe ik mijn zinnen verzette om niet te gaan somberen.'- Lotty Wolvekamp
 

magnolia in bloeiNachtgedachte

Vrijdag 20 maart, 2020


'Het is vier uur in de nacht. Ik word wakker en kan de slaap niet meer vatten.' -Hennie de Pous-de Jonge
 

Photo by Thuan Tu - Spring in Dwingeloo NetherlandsWekroep

Donderdag 19 maart, 2020


Een poetische ontboezeming van Henk Oortgijs.