vrijdag, februari 14, 2020

Edy Korthals AltesOns voorbereiden op vrede…

Hij is bijna 96 en volledig blind en toch ziet hij dingen die menigeen niet ziet.

Oud-diplomaat en vredesactivist Edy Korthals Altes kan zijn verbazing niet onderdrukken. Natuurlijk is de ecologische crisis dermate ernstig dat het bestaan van de hele mensheid gevaar loopt. Natuurlijk is de groeiende kloof tussen arm en rijk onacceptabel. Natuurlijk moeten de oorzaken van de massale migratie aangepakt worden. Maar waarom is er zo weinig aandacht voor een van de gevaarlijkste ontwikkelingen, namelijk de enorme groei van de wereldwijde militaire uitgaven.

Begin jaren 80 waren er massale demonstraties: Help de kernwapens de wereld uit, om te beginnen uit Nederland. De acties brachten honderdduizenden mensen op de been. De situatie is nu nog veel ernstiger, vindt Korthals Altes. Leiders van wereldmachten hebben wapenbeheersingsakkoorden beëindigd. Er worden weer miljarden geïnvesteerd in de ontwikkeling van nieuwe wapensystemen. De beheersbaarheid van het enorme vernietigingspotentieel staat onder druk. Er is een toenemende instabiliteit in de wereld, waardoor het afschrikkingsconcept niet meer werkt. Er zijn nu niet twee, maar negen kernwapenstaten. De wereld loopt een onaanvaardbaar risico. Maar wordt dat voldoende beseft? Waar blijven de protesten?

Samen met de Haagse Gemeenschap van Kerken bood Altes in december een petitie aan de waarnemend voorzitter van de Kamercommissie van buitenlandse zaken Joël Voordewind aan. Daarin worden politici opgeroepen dit proces van de hernieuwde wapenwedloop te doorbreken. Aan de tekst van de petitie voegde Altes mondeling toe dat zijns inziens de Nederlandse piloten ook ontheven moeten worden van hun ‘kernwapentaken’. Met andere woorden: de Amerikaanse atoombommen moeten weg uit Volkel.

Hij blijft erop hameren. De wapenwedloop vergroot de onveiligheid. Veiligheid kan alleen maar verzekerd worden, wanneer landen zich niet bedreigd voelen. Maar hij denkt niet alleen aan de reductie van het kernwapenarsenaal. Waar we naar toe moeten is de aanvaarding van de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor een effectieve aanpak van de grote wereldproblemen. Dit is een grote verandering.

Van het concept ‘wanneer je vrede wilt, bereid je dan voor op oorlog’ naar ‘wie vrede wil moet zich daadwerkelijk voorbereiden op vrede’. Veel hangt af van de politieke leiders. Dat ziet er niet echt bemoedigend uit. Meer verwacht hij van de publieke opinie. De opinie, de overtuiging van mensen die zich bewust zijn van de acute dreiging en verlangend uitzien naar een leefbare wereld, ook voor toekomstige generaties. Laat mensen daarvoor in beweging komen, vindt Altes.

Hennie de Pous-de Jonge

Petitie van de Haagse Raad voor Kerken

En interview in Kerk in Den Haag