woensdag, juli 1, 1998

Wat gebeurt er als mensen met hetzelfde doel van mening verschillen over de te volgen koers? Kerken, politieke partijen, vakbonden, liefdadigheidsinstellingen krijgen er allemaal mee te maken. Sommige groepen stellen een besluit uit. Andere splitsen zich op. Mary Lean (beknopt uit For A Change)

Wat gebeurt er als mensen met hetzelfde doel van mening verschillen over de te volgen koers? Kerken, politieke partijen, vakbonden, liefdadigheidsinstellingen krijgen er allemaal mee te maken. Sommige groepen stellen een besluit uit. Andere splitsen zich op. In Engeland bezat Morele Herbewapening een theater, het Westminster Theatre. Het werd in 1946 aangekocht om toneelstukken van MH op te kunnen voeren, maar het werd ook veel verhuurd. De jaren zestig en zeventig vormden het hoogtepunt. Het runnen van een groot complex, behalve het theater is er ook kantoor- en vergaderruimte, werd echter steeds kostbaarder en in 1990 besloot MH Engeland het theatergedeelte te sluiten en het gehele complex op de markt te brengen. Pas zeven jaar later vond de verkoop plaats. Hoe is dat precies in zijn werk gegaan? Midden jaren tachtig gingen er steeds meer stemmen op die het complex wilden verkopen. Het was te duur, er werden nog slechts sporadisch stukken opgevoerd en sommige stukken brachten vele MH aanhangers in rep en roer, in het bijzonder het stuk 'De Verleiding' van Vaclav Havel. Tot ieders verbazing duurde het jaren voordat er een koper werd gevonden. Misschien was dat ook wel goed want die tijd was nodig om de verschillende kampen dichter bij elkaar te brengen. Het ene kamp wilde het behouden , omdat men er heilig van overtuigd was dat toneelstukken een goed medium zijn om ideeën over te brengen. Anderen vonden dat men met 'De Verleiding' veel te ver met de moderne tijd was meegegaan. Joy Weeks, lid van het bestuur van Westminster Productions dat verantwoordelijk was voor het theater, zegt over die periode: 'Mensen liepen in de gangen zonder me te groeten. Het ergste is dat je collega's geen vertrouwen hebben in wat jij echt vindt dat je moet doen.' Zij omschrijft haar ervaring als 'een heel rijke tijd omdat ik leerde wat vergeving en verzoening betekenen. Ik ontdekte dat het mogelijk is om volkomen tegenovergestelde meningen te hebben en toch respect te hebben voor elkaars roeping.' Hugh Williams, voorzitter van het bestuur van Westminster Productions, kreeg de meeste kritiek te incasseren. Zijn geloof bleef intact maar hij voelde zich gekwetst en verbitterd. Na een innerlijke strijd voelde hij zich genezen van zijn verbittering en was hij in staat anderen te vergeven. Het bestuur van MH Engeland, uiteindelijk verantwoordelijk, was verdeeld, evenals het team van MH. De meerderheid wilde verkopen, de minderheid wilde het gebouw aanhouden en die gedeelten die niet gebruikt worden, verhuren. 'Eén van de problemen was dat de twee groepen binnen het bestuur het nooit eens konden worden over hoeveel de exploitatie van het theater kostte', zegt Chris Evans, penningmeester van MH en voorstander van verkopen. Er werd voorgesteld dat Stanley Kiaer, de secretaris van MH die tegen verkopen was en Evans zouden proberen tot overeenstemming te komen over de bedragen. 'Hierdoor werden wij gedwongen samen te werken en nu is Stanley een van mijn beste vrienden.' Er kwam echter geen koper en de druk om het complex tegen elke prijs te verkopen, groeide. Sommigen zagen het gebouw als een aanslag op de financiële middelen, anderen vonden het verkeerd om het tegen een te lage prijs te verkopen. Een splitsing leek onvermijdelijk.

Die ene stap

In december 1995 kwam een aantal leden van het bestuur van MH Engeland drie dagen bijeen. Op de tweede avond waren de standpunten nog even onverzoenlijk. Tenslotte kwam de groep in stilte bij elkaar en vroeg om inspiratie van God. Conclusie: er was één ding waar ze het over eens waren:dat het gebouw minstens 2,5 miljoen pond moest opleveren. De daaropvolgende twee jaren kwam er echter geen koper. Volgens Kiaer een teken dat ze het niet moesten verkopen. In de zomer van 1997 kwam er een koper die de vraagprijs wilde betalen. Maanden later trok die zich terug. Plotseling doemden er drie nieuwe gegadigden op en bovendien vond men een geschikt kantoor in de buurt. Iedereen was enthousiast, zelfs sommigen die zo tegen de verkoop gekant waren geweest. Wat is de les voor MH? Evans: 'Als je twijfelt, neem dan die ene stap waar je het wel over eens bent. Bovendien is het verstandig om niet alleen te praten met degenen die het met je eens zijn maar ook met de anderen.' Het uitstel was ongetwijfeld kostbaar, niet alleen in geld maar ook qua tijd en emotionele energie. Stanley Kiaer ziet de uitkomst als 'een wonder'. 'Ik heb ontdekt wat eerlijkheid, de genade van God, bidden en de moed om alleen te staan kunnen betekenen.' Mary Lean (beknopt uit For A Change) Uit: Ander Nieuws, juli/augustus 1998.