donderdag, juli 1, 1999

Het is onmogelijk een gebeurtenis als de The Hague Appeal for Peace (HAP), die van 11-15 mei in Den Haag plaatsvond, te beschrijven. Ik wil proberen weer te geven hetgeen ik beleefde temidden van het adembenemende ritme van de Drums of War, een jongerenband uit Sarajevo; het lied van Youth for Peace uit Sierra Leone, zij zongen 'Bye Bye war, never come back', terwijl zij de oorlog met wuivende armen vaarwel zwaaiden; de uitwisseling in de Statenhal van het Nederlands Congrescentrum, waar ongeveer 500 markttenten 700 NGO's voor vrede vertegenwoordigden. Onze buren waren Palestijnen en het International Criminal Court.

Temidden van bijna 10.000 vredesactivisten voelde ik een enorme gedrevenheid. Ook door de lezingen begreep ik dat de strijd tussen goed en kwaad op het eind van deze eeuw dichterbij gekomen is in het leven van elk van ons.

Dit komt ook naar voren in één van de 50 punten van de HAP-agenda voor vrede en gerechtigheid in de 21ste eeuw. Daar staat dat alle landen de nieuwe diplomatie in hun politiek moeten integreren. Dit betekent partnerschap van regeringen, internationale organisaties en 'civil society'.

Dit is een enorme uitdaging voor ons, want u en ik zijn de 'civil society'. Wij waren met onze informatiekraam aanwezig als Creators of Peace, een Afrikaans en later internationaal vrouweninitiatief onder de paraplu van Morele Herbewapening. Anna Abdallah Msekwa, minister in het kabinet in Tanzania had het initiatief genomen tot conferenties van Creators of Peace in Caux in '91, '94 en '96.

Op één tijdstip kon je kiezen uit 25 lezingen en panels. Ik koos 'Multi-track diplomacy for the new millenium', waar ik Louise Diamond hoorde spreken. Ik kende haar van de Creators of Peace conferenties in Caux. Ze is mede-oprichtster van het Instituut voor Multi-track Diplomacy (Meer Sporen Diplomatie). 'De mensheid is op een kritiek moment gekomen, ' zei ze. 'Een moment van spirituele evaluatie. We moeten een manier van samenleven vinden die het leven respecteert. We worden geconfronteerd met de globalisering van geweld. Drugshandelaren en de maffia beschikken over geld en communicatiemiddelen.'

'Onze politieke, financiële en sociale systemen zijn gebaseerd op overheersing. Maar het einde van deze systemen is bereikt. '

'Onze taak is te genezen. We moeten de generaties die getraumatiseerd zijn, genezen. Anders zal het geweld zich blijven voortplanten. De vrede die we willen, moet van binnenuit komen.' Aldus Louise Diamond.

Nurta Haji Hassan uit Mogadishu kenden wij ook van de Creators of Peace conferenties in Caux. Zij was als spreekster uitgenodigd door Unifem. Tijdens een ontvangst voor HAP-deelnemers in het centrum van Morele Herbewapening in Den Haag vertelde Nurta over de burgeroorlog in haar land. Zij kan haar beroep van jurist niet uitoefenen, omdat er totale wetteloosheid is. Geen regering, geen politie, geen rechters. In Somalië zijn de eerste stappen tot vrede genomen door vrouwengroepen (van één van die NGO's is Nurta voorzitter). Vrouwen van elkaar bestrijdende warlords werken samen aan een vredesmarkt bijvoorbeeld.

Met een enorme overtuiging sprak ook Olara A. Otunnu, speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor kinderen in gewapende conflicten en ex-minister van buitenlandse zaken van Oeganda. Hij kreeg een staande ovatie voor zijn bezielende toespraak, waarin hij wees op het belang van traditionele waarden en het trouw zijn aan de eigen cultuur en traditie. We zien al de tekenen van geestelijke vernieuwing, zei hij. Hij zag een taak voor alle mensen van geloof om samen te werken om conflicten te voorkomen. Gewone mensen die ongewone dingen doen.

Jody Williams, één van de aanwezige Nobelprijswinnaars, maakte tijdens de slotceremonie indruk door haar eenvoud en vastbeslotenheid. Ze zei: 'Leiderschap wordt niet bepaald door anderen, maar komt voort uit onze innerlijke overtuiging. We hebben de campagne tegen de landmijnen gelanceerd omdat het juist was om te doen. We hebben niet op anderen gewacht. De wereld zal veranderen als elk van ons een leider is. Discussie is niet genoeg. Emotie zonder actie is nutteloos.'

Kofi Annan, secretaris-generaal van de VN, sprak 'zijn duizenden collega-vredestichters' moed in. Hij zei: 'Ik kan het sterke verlangen naar vrede in deze ruimte voelen. Er is een diepe verandering nodig. U hier aanwezig en mensen zoals u overal in de wereld kunnen die verandering bewerkstelligen. Hou vol!'

Hester Mila-Groeneweg

Uit: Ander Nieuws, juli/augustus 1999.