donderdag, december 7, 2006

Met een miljard mensen om je heen is het moeilijk om je eenzaam te voelen! Dat is een van de eerste ervaringen de je opdoet in India. Wij waren hier zo’n 35 jaar geleden voor het laatst en er is in die tijd heel wat veranderd, en ook heel veel hetzelfde gebleven.

Straatbeeld in Panchgani
Straatbeeld in Panchgani

Onze indrukken zijn echter beperkt omdat we alleen maar enkele dagen in Mumbai (zoals Bombay nu heet) zijn geweest, en enkele dagen in Pune, een stad van ruim 4 miljoen inwoners 200 km ten oosten van Mumbai. Voor de rest van de vier weken verbleven we in de omgeving van Panchgani, een stadje in de heuvels 300 km ten oosten van Mumbai en 100 km ten zuiden van Pune. De reden van ons verblijf daar is het conferentie- en trainingscentrum van IC in India, Asia Plateau vlak bij Panchgani. In 1968 was deze plek volkomen kaal met alleen maar steen en struikgewas. Nu staat er een fraai centrum met drie grote gebouwen en enkele kleinere waar meer dan twee honderd mensen kunnen verblijven. Het centrum ligt op een hoogte van dertien honderd meter en heeft daardoor een aangenaam klimaat. Het ligt nu, na bijna veertig jaar, temidden van een zee van bloemen, planten en bomen waar meer dan tachtig soorten vogels hun wat ons Nederlandse oor betreft het meest fantastische gefluit ten gehore brengen.

De tuin van Asia Plateau
De tuin van Asia Plateau

De architect had het slimme idee om het regenwater tijdens de moessonmaanden (eind juni tot en met september) op te vangen en in grote reservoirs onder de gebouwen op te vangen. Op die manier heeft het centrum het hele jaar door voldoende drinkwater. Het afvalwater wordt gezuiverd in een simpele zuiveringsinstallatie en gebruikt voor het besproeien van de bloemen- en groente tuin. Het centrum is indertijd gebouwd zonder dat er een cent aan steekpenningen betaald hoefde te worden aan aannemers en andere betrokkenen. Een hele prestatie!

Studenten van een managementschool uit Pune in Asia Plateau
Studenten van een managementschool uit Pune in Asia Plateau

Wij wilden naar Asia Plateau gaan om te ervaren waar de mensen van IC in India mee bezig zijn. Dit centrum is het hart van de activiteiten van de beweging in India. Hier of van hier uit worden allerlei trainingsprogramma’s gegeven voor mensen uit het bedrijfsleven, zowel het lagere kader als het hogere, voor studenten, voor het leger, voor ambtenaren. Het doel van al die activiteiten is om mensen te stimuleren verantwoordelijkheid te nemen in hun eigen omgeving, voor de toekomst van dit immense land. Het woordje immens geeft direct al aan dat het natuurlijk niet meer is dan een druppel op een gloeiende plaat en toch heeft men hier het idee dat deze programma’s een belangrijke bijdrage leveren. Want zelfs in een land met zo veel inwoners beginnen veranderingen met enkelingen die enthousiast genoeg zijn om de handen uit de mouwen te steken. En dat verandering nodig is daar is men het wel over eens. Het feit dat er in India een democratische samenleving is, is op zich een fantastisch gegeven en een hele prestatie. De problemen zijn echter groot: het vertrouwen in politici is minimaal. Degenen die voor de onafhankelijkheid hebben gestreden en die het belang van het land voorop stelden zijn er niet meer en de nieuwe garde politici is, zo hoorden we afgelopen weekend van een aantal hoge (ex-) ambtenaren die hier een bespreking hadden, is vooral uit op eigen voordeel. De corruptie tiert welig.

Het 'IC Centre for Governance' in Asia Plateau bijeen voor een retraite
Het 'IC Centre for Governance' in Asia Plateau bijeen voor een retraite

Een van de opmerkingen tijdens de hierboven genoemde bespreking was dat corruptie niet de oorzaak van het probleem is maar het gevolg van een fout systeem. Wetten worden aangenomen maar vervolgens gebeurt er niets. Er is behoefte aan verandering in het rechtssysteem, in de gezondheidszorg, het onderwijs, het openbaar bestuur. En een van de meest nijpende problemen is de armoede en de daarmee samenhangende minderwaardige behandeling van de miljoenen laagsten op de sociale ladder. Ook hier wordt de kloof tussen de rijke toplaag en de welgestelde middenklasse en de miljoenen armen groter. Gelukkig is er ook vooruitgang. De reis van het vliegveld van Mumbai naar Panchgani gaat nu voor een groot gedeelte over een vier of zesbaans snelweg waar tegelijk met ons twee olifanten van die nieuwe weg gebruik maakten, evenals kamelen, ezels, fietsers, voetgangers en karren (getrokken door mensen of ossen) en hoewel men in India officieel links rijdt is dat lang niet altijd direct duidelijk. Spookrijden vindt men ook een aardige sport. Iedereen gebruikt voortdurend zijn claxon en soms heeft het nog effect ook!

Groente- en fruitmarkt in Panchgani
Groente- en fruitmarkt in Panchgani

Het aantal nieuwe gebouwen en woonhuizen dat gebouwd wordt is indrukwekkend. De economische groei is dan ook groot: zo’n 9% dit jaar. India verbouwt genoeg voedsel voor zichzelf en op de markt zie je alle soorten groenten en fruit van lokale kwekers liggen. Op een tocht in de buurt van het stadje Panchgani kwamen we langs goed verzorgde akkers met groente en vooral aardbeien die zowel langs de weg verkocht als geëxporteerd worden. En dat was 40 jaar geleden nog niet het geval. Wat vroeger tussen Europa en de derde wereld gebeurde, gebeurt nu in omgekeerde richting: het Indiase Tata, een conglomeraat van zo’n tachtig bedrijven, probeert Corus (o.a. het vroegere Hoogovens) over te nemen en Mittal Steel, ook Indiaas, heeft onlangs een Europese concurrent overgenomen! En iedereen loopt hier met een mobieltje rond. Tegelijkertijd: in het stadje Panchgani ligt nog steeds overal troep langs de weg en het erf en de winkeltjes zien er onooglijk uit en toch kun je er van alles en nog wat kopen. En de internet verbinding is er wel maar werkt vaak niet omdat de elektriciteit iedere dag een paar uur uitgaat, omdat er anders niet genoeg stroom is. Men vertelt ons dat er eigenlijk wel genoeg stroom zou zijn, als er niet, met medeweten van medewerkers van het elektriciteitsbedrijf, illegaal stroom wordt afgetapt. Iedereen is het erover eens dat corruptie, van hoog tot laag, een enorme hinderpaal voor de vooruitgang is.

Bhanu en Varsha Kale voor een van de gebouwen van de universiteit van Pune
Bhanu en Varsha Kale voor een van de gebouwen van de universiteit van Pune

In Pune logeerden we bij Bhanu en Varsha Kale. We kennen Bhanu nog van heel lang geleden. Hij en Varsha hebben elkaar gevonden in hun liefde voor het Marathi, de taal van de 80 miljoen inwoners van de staat Maharashtra. Marathi stamt, evenals het verwante Hindi dat in het hele land gesproken wordt, af van de duizenden jaar oude taal Sanskriet. Bhanu en Varsha geven een tijdschrift uit in het Marathi ‘Anternaad’ (betekent ‘innerlijk ritme’) geheten. Het is een onafhankelijk serieus blad dat over maatschappelijke kwesties schrijft, maar ook literaire pretenties heeft en gedichten publiceert. Bhanu schrijft zelf ook boeken, meestal romans, natuurlijk in het Marathi. Zijn laatste boek, over India en de effecten van globalisering, stond een jaar op de bestsellers lijst van Maharashtra. Bhanu is ook hoofdredacteur van het blad van IC, Disha, dat in Asia Plateau wordt uitgegeven. Onze vrienden wilden ons een aantal echt Indiase ervaringen meegeven, dus namen ze ons mee naar de nieuwste Bollywood film, Dhoom 2. Geheel in het Hindi maar de verhaallijn was toch makkelijk te volgen. Ook bezochten we de hoofdtempel van Pune, gelegen op een heuvel midden in de stad en gingen we naar het Zuid-Indiase specialiteiten restaurant Vaishali, dat een begrip in de stad is. Zelfs voor het ontbijt was het er al bomvol.

De Hindoe stadstempel van Pune
De Hindoe stadstempel van Pune

Een van de aparte aspecten van het conferentiecentrum Asia Plateau is het multi-religieuse karakter. Onlangs namen we deel aan een gebedsbijeenkomst met bijdragen uit de Hindoe, Moslim, Christelijke, Jain, Sikh, Boeddhistische en Zoroaster traditie. De mooiste kamer van het centrum, met erker en uitzicht, is voor deze meditatieve bijeenkomsten bestemd. In het midden staat een tafel met de heilige boeken van de belangrijkste religies. Het hindoeïsme is de grootste godsdienst gevolgd door de islam met een 40 miljoen aanhangers. Alle conferenties en trainingen beginnen met een hindoe ritueel. Religie lijkt een volkomen geaccepteerd deel van het openbare leven. Maar wat het meeste opvalt, waar je ook komt, is de enorme hoeveelheid jongeren. De helft van de bevolking is onder de 25. Overal zie je scholen en schooljeugd. India is duidelijk een land van de toekomst. Johannes en Hennie de Pous (in India van 14 november tot 11 december 2006)

De Asia Plateau interns komen bijeen voor een workshop in de tuin
De Asia Plateau interns komen bijeen voor een workshop in de tuin

PS Een tiental jongelui uit verschillende landen werkt 6 tot 10 maanden als intern in Asia Plateau. Op een van de laatste avonden van ons verblijf verrasten ze ons met een afscheidsavond met geestige sketches en liedjes. Het was toevallig 5 december, dus hebben we ze ingewijd in ons Sinterklaasfeest.